شد زغمت خانه سودا دلم
در طلبت رفت به هر جا دلم
از طلب گوهر پویای عشق
موج زند موج چو دریا دلم
گر نکنی بر دل من رحمتی
وای دلم وای دلم وا دلم
در طلب ظهر رخ ماهرو
مینگرد جانب بالا دلم
روز شد و چادر شب میدرد
در پی آن عیش و تماشا دلم
گر نکنی بر دل من رحمتی
وای دلم وای دلم وا دلم
آه که امروز دلم را چه شد
دوش چه گفته است کسی با دلم
از دل تو در دل من نکته هاست
آه چه ره است چه ره است از دل تو دلم