زيستن را در لحظه بياموز و از جميع فرداها پيکر کينه توز بطالت را ميافرين
هليا , ما ميتوانستيم ايمان به تقدير را مغلوب ايمان به خويش کني» . آنگاه ما هرگز نفرين کنندگان امکانات نبوديم .
شايد شاي ما نيز عروسکهاي کوکي يک تقدير بوده ايم ... نمي دانم