اگر گلي هراسان روز باران تو دادي پناهش

چه هراس باد و باران گل نسرين
تو که سر پناه هرگم شده بودي
در ميان سيل و طوفان گل نسرين
تو چراغ راه هر گم شده بودي

اي عزيز دل انگيز بلقيس جان عندالمطالبه هرآن کس که دندان دهد نان دهد