سهرابمرده راست , غمي سنگين
اما
غمي که افکند از پا
نيست
برخيز!
رخش سرکش خود زين کن
اميد نوشداروي تو
از کيست ؟ !
سهرابمرده اي و
غمت سنگين
بگذر ز نوشداروي نامردان
چشم وفا و مهر نبايد داشت
اي گرد دردمند
ز بي دردان